Πολιτικές σαχλαμάρες

Συνηθίζουμε οι δημοσιογράφοι να κρίνουμε και να επικρίνουμε τους πολιτικούς για δηλώσεις ή πράξεις τους. Αλλά εκείνο που συστηματικά αποφεύγουμε είναι να ζητήσουμε συγνώμη από το αναγνωστικό ή τηλεοπτικό κοινό για ανοησίες που συνειδητά σε ορισμένες περιπτώσεις πλασάρουμε. Οπως, για παράδειγμα, το περί Προεδρίας σενάριο του ευφάνταστου προέδρου του ΛΑΟΣ.

Δεν ήταν η συζήτηση των προγραμματικών δηλώσεων η πρώτη φορά που ο Γ. Καρατζαφέρης υποστήριξε την αυταπόδεικτη σαχλαμάρα ότι ο Καραμανλής αβαντάρισε τον Παπανδρέου να φτάσει στην πρωθυπουργία προκειμένου να φτάσει εκείνος στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Και δεν ήταν η πρώτη φορά που κάποιοι τηλεοπτικοί και άλλοι «αναλυτές» πλασάρισαν τη σαχλαμάρα αυτή ως πιθανή πολιτική εξέλιξη.

Επιμένω στον χαρακτηρισμό «σαχλαμάρα» διότι δεν υπάρχει καταλληλότερος. Αλλωστε, ανήκω σ' εκείνους που θεωρούν ότι οι λέξεις δεν έχουν τίποτα το κακό όταν περιγράφουν συγκεκριμένες πράξεις και συμπεριφορές. Και η διατύπωση απίθανων, εξωπραγματικών ή ανεφάρμοστων ενδεχόμενων συνιστά τον ορισμό της σαχλαμάρας. Τέτοια περίπτωση ήταν το σενάριο περί συνωμοσίας Καραμανλή - Παπανδρέου που σκαρφίστηκε ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ.

Και δεν το λέω επειδή μετά τη δήλωση του Παπούλια το θέμα της Προεδρίας έχει λυθεί οριστικά και τελεσίδικα. Το λέω γιατί αντικειμενικά δεν θα ήταν ποτέ δυνατό να συμβούν τα όσα το συγκεκριμένο «συνωμοτικό σενάριο» προέβλεπε. Μπορεί να έχει ο καθένας την όποια γνώμη θέλει για τον Καραμανλή ή τον Παπανδρέου, αλλά ούτε ο ένας ούτε ο άλλος είναι ηλίθιοι ώστε να απεργάζονται μεθοδεύσεις οι οποίες θα τους εμφάνιζαν στα μάτια της κοινής γνώμης ως επιεικώς γελοίους και ανάξιους για τον οποιονδήποτε στοιχειωδώς σοβαρό πολιτικό ρόλο.

Φυσικά, δεν τρέφω την ψευδαίσθηση ότι ο συγκεκριμένος πολιτικός αρχηγός είναι ενδεχόμενο ν αλλάξει πρακτικές και συμπεριφορές απ αυτές που μέχρι σήμερα επιδεικνύει. Αν το έκανε θα ήταν σαν ν αποφάσιζε ξαφνικά ν αυτοκαταργηθεί. Αυτό έχει, αυτό πουλάει κι αυτό θα συνεχίσει να πουλάει. Απλώς θέλω να πιστεύω ότι κάποια στιγμή οι έχοντες την ευθύνη της τηλεοπτικής ενημέρωσης θ αρχίσουν ν αντιμετωπίζουν τα όσα λέει με βάση τη σοβαρότητα των λόγων του και όχι τον φτηνό εντυπωσιασμό τους.

• Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος, ΕΘΝΟΣ, 20/10/2009