Οσα απειλούν τον κ. Παπανδρέου

Oι πρώτες ημέρες της μεγάλης ευφορίας παρήλθαν και οι νικητές πλέον είναι αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα και τους εαυτούς τους. Οσοι παρακολουθούν από κοντά το νέο κυβερνητικό σχήμα αισθάνονται την αμηχανία των πρώτων ημερών, αντιλαμβάνονται την έκπληξη και το σοκ των υπουργών από την ευθεία επαφή με το διαλυμένο και πάμφτωχο κράτος.

Και βεβαίως νιώθουν ότι αρκετοί από τους νέους υπουργούς δεν ήταν κατάλληλα ψυχολογικά προετοιμασμένοι για το μέγα βάρος που θα αναλάμβαναν. Η επαφή με τη διοίκηση δεν ήταν πάντα επιτυχής και οι εντολές, οι οδηγίες και τα μηνύματα υπέκυπταν στο αμάρτημα της απροσδιοριστίας.

Ο,τι χειρότερο δηλαδή για κάποιον πολιτικό που φιλοδοξεί να λύσει δυσεπίλυτα προβλήματα.

Είναι νωρίς για κρίσεις και σχόλια, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις είναι φανερός ο αποσυντονισμός, η σύγχυση και η αδυναμία σαφούς θέσης και επιλογής. Επίσης ορατός είναι ο κίνδυνος στις πολλές απροσδιόριστες ακόμη ζώνες των αρμοδιοτήτων και των συναρμοδιοτήτων να επικρατήσουν συνθήκες ενός κακώς εννοούμενου ανταγωνισμού, ικανού να οδηγήσει σε συγκρούσεις και ατελέσφορη διακυβέρνηση.

Το ξεκαθάρισμα των αρμοδιοτήτων επείγει. Αλλιώς ο συντονισμός της κυβέρνησης μπορεί να εξελιχθεί σε μόνιμο πρόβλημα.

Η διαχείριση της κρίσης στο λιμάνι του Πειραιά είναι χαρακτηριστική του προβλήματος των συναρμοδιοτήτων. Το λιμάνι ως υποδομή προσφέρουσα υπηρεσίες μεταφορών ανήκει στην αρμοδιότητα του κ. Ρέππα, αλλά το λιμάνι ως επενδυτική δραστηριότητα και βάση της ποντοπόρου ναυτιλίας ανήκει στην κυρία Κατσέλη, η οποία άλλα ανέμενε, για άλλα προετοιμαζόταν και άλλα τελικώς της έτυχαν.

Αντιστοίχως, πολλοί διερωτώνται κατά πόσον η υπόσχεση της συμμετοχικής δημοκρατίας μπορεί να τηρηθεί, όταν οι υποψήφιοι ανέρχονται σε πολλές χιλιάδες και κατά πάσα βεβαιότητα από τους 88 υποψηφίους γενικούς και ειδικούς γραμματείς αρκετοί θα επιλεγούν με γνώμονα αν όχι το κομματικό κριτήριο, σίγουρα το πολιτικό.

Εκτιμάται ότι τα χιλιάδες «διδακτορικά» που θα αποκλεισθούν ή δεν θα επιλεγούν, πιθανώς από την επομένη να καταγγέλλουν και να αμφισβητούν τις επιτροπές που έκαναν τις αξιολογήσεις και εκείνους οι οποίοι έλαβαν τις αποφάσεις. Η αλήθεια είναι ότι κάθε νέα εξουσία, κάθε νέα κυβέρνηση, απειλείται από τις συνήθεις παιδικές ασθένειες. Η σημερινή δεν πρόκειται να ξεφύγει από αυτόν τον κανόνα. Με τη διαφορά ότι η παρούσα επαγγέλλεται τα καινούργια και τα δυναμικά. Γι΄ αυτό και οφείλει, προκειμένου να διατηρήσει την αξιοπιστία της και να επιτύχει, να καλυφθεί πρώτα έναντι των παραδοσιακών κινδύνων.

• Αντώνης Καρακούσης | ΤΟ ΒΗΜΑ, Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2009