Οικονομία υγιής και ανταγωνιστική με κράτος σύγχρονο και παραγωγικό

Στο δίλημμα αν το κράτος ή η οικονομία είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας, η απάντηση, όσο κι αν ο πειρασμός οδηγεί κάποιον να κατονομάσει την οικονομία, είναι το κράτος.

Μπορεί το χρέος να προσεγγίζει τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ, το έλλειμμα να οδηγείται προς το 12% του ΑΕΠ, αριθμοί που προκαλούν ακόμα και τρόμο, όμως ο πιο μεγάλος ασθενής δεν είναι η οικονομία, αλλά ο κρατικός μηχανισμός.

- Γιατί το κράτος αδυνατεί να εισπράξει τους φόρους ύστερα από την πλήρη διάλυση των εισπρακτικών μηχανισμών.

- Στο Δημόσιο έχει φτάσει η σπατάλη σε πρωτοφανή επίπεδα. - Το κράτος είναι εξόχως αντιπαραγωγικό και αντί να διευκολύνει την οικονομία, τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, προσθέτει εμπόδια και προσκόμματα που καθιστούν τη λειτουργία της οικονομίας αντιπαραγωγική, αντιοικονομική και καθόλου ανταγωνιστική.

Επομένως για να μπορέσει η κυβέρνηση να μειώσει τα ελλείμματα, να περιορίσει το χρέος και να βρει πόρους για την κοινωνική ασφάλιση, την παιδεία, την έρευνα, τις επενδύσεις, είναι επιτακτική ανάγκη να δημιουργήσει έναν άλλο κρατικό μηχανισμό, ένα άλλο κράτος σύγχρονο, παραγωγικό και ανταγωνιστικό.

Σε διαφορετική περίπτωση, οι φόροι δεν θα εισπράττονται, η σπατάλη θα παραμένει στο κόκκινο, η λειτουργία των επιχειρήσεων θα κοστίζει ακριβότερα. Το αποτέλεσμα θα είναι μία αντιπαραγωγική και καθόλου ανταγωνιστική οικονομία, που σημαίνει φτώχεια, ανεργία και μιζέρια.

Για να γίνει κατανοητό, ας δούμε πόσο θα ήταν το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν αν η κυβέρνηση κατάφερνε να νομιμοποιήσει την παραοικονομία και να την εντάξει ομαλά στη νόμιμη οικονομία.

Αν η παραοικονομία είναι ίση με το 40% του ΑΕΠ, τότε αυτό ανέρχεται σε 350 δισ. ευρώ και όχι 250 δισ., που σημαίνει ότι υπάρχει η δυνατότητα να εισπραχθούν φόροι από άλλα 100 δισ. ευρώ. Σημαίνει επίσης, ότι το έλλειμμα δεν είναι 12%, αλλά 7,2% και φυσικά πολύ χαμηλότερο αν εισπραχθούν οι αντίστοιχοι φόροι. Το χρέος δεν φτάνει στο 120% του ΑΕΠ, αλλά στο 85%.

Οπως βλέπετε, όλα διαφοροποιούνται, αν το κράτος γίνει λειτουργικό, παραγωγικό, ανταγωνιστικό και αποτελεσματικό. Και δεν αλλάζουν μόνο οι αριθμοί, αλλάζουν πρωτίστως οι στόχοι, οι προτεραιότητες και οι πολιτικές.

• Θανάσης Λυρτσογιάννης, ΕΘΝΟΣ, 20/10/2009