Επιτέλους, η αλήθεια για την ελληνική οικονομία

Είκοσι τέσσερις ώρες πριν από την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων από τον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου, ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου προετοίμασε το έδαφος για τη σκληρή αλήθεια.

«Η χώρα βρίσκεται σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό» είπε ορθά κοφτά, η οικονομία χρειάζεται όχι μόνο δημοσιονομικά μέτρα που θα μειώσουν το έλλειμμα και θα σταθεροποιήσουν το χρέος, αλλά και μόνιμες διαρθρωτικές αλλαγές.

Επιτέλους, αν και χρειάστηκε να περάσει ενάμισης μήνας από την ημέρα της προκήρυξης των εκλογών και δύο εβδομάδες από το νικηφόρο αποτέλεσμα της προοδευτικής παράταξης, ακούστηκε ολόκληρη η αλήθεια για την οικονομία.

Αυτή η αλήθεια που γνώριζε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αυτή η αλήθεια που έφερε τη χώρα στο χείλος της χρεοκοπίας, αυτή η πραγματικότητα που μας οδήγησε στις εκλογές...

Η αλήθεια, όπως αποκάλυψε η δημοσιονομική «καταγραφή», είναι ότι «λεφτά δεν υπάρχουν» και ότι το ελληνικό κράτος δανείζεται από τις ελληνικές και ξένες τράπεζες για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις.

Οι αλλαγές στην οικονομία και κυρίως στον δημόσιο τομέα, όπως η απελευθέρωση των αγορών, το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, ο περιορισμός του μεγέθους και του ρόλου του κράτους στην οικονομία, τις οποίες επί σειρά ετών πρότειναν στις ελληνικές κυβερνήσεις η Ευρωπαϊκή Ενωση και οι διεθνείς οργανισμοί, όχι μόνο δεν εφαρμόστηκαν αλλά κάποιοι «αγκιστρώθηκαν» στα κεκτημένα οδηγώντας τη χώρα στο σημερινό οικονομικό αδιέξοδο. Τώρα όμως ο μοναδικός δρόμος για να βγούμε από το τέλμα είναι η ανάπτυξη που περνά μέσα από τον εκσυγχρονισμό των δομών της οικονομίας. Γιατί περί αυτού πρόκειται: αν δεν εκσυγχρονισθεί ο δημόσιος τομέας, δεν περιορισθεί η γραφειοκρατία, δεν κοπεί το «γρηγορόσημο», επενδύσεις δεν θα γίνουν.

Αν δεν αλλάξει η ασφαλιστική νομοθεσία που ευνοεί σκανδαλωδώς τους δημοσίους υπαλλήλους, όταν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα συνταξιοδοτούνται στο 65ο έτος της ηλικίας τους ή ακόμη και στο 67ο, τότε όλο και περισσότεροι Ελληνες θα πιέζουν να διορισθούν στο Δημόσιο. Τόσο θα αυξάνονται οι στρατιές των δημοσίων υπαλλήλων...

Αυτές είναι οι επόμενες αλήθειες που θα αναγκαστεί να ομολογήσει η νέα κυβέρνηση. Το κυριότερο όμως είναι να πάρει αποφάσεις αψηφώντας το πολιτικό κόστος. Και αυτό μπορεί να γίνει όσο είναι νωπή η λαϊκή εντολή, έστω και αν προεκλογικά αλλιώς μας τα έλεγαν...

• Ζώης Τσώλης | Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009